Κονδυλώματα

Κονδυλώματα

Κονδυλώματα

Ποσοστό 50-70% των ενεργών σεξουαλικά ατόμων εκτιμάται ότι θα προσβληθούν από τον ιό HPV κατά τη διάρκεια της ζωής τους, ενώ σε κάθε σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη, με άτομο που έχει μολυνθεί από τον ιό, υπάρχει 70% πιθανότητα να μολυνθεί και ο/η σύντροφός του. Τα κονδυλώματα θα εμφανιστούν σε μόλις 10% των ατόμων που φέρουν τον ιό HPV, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις ο ιός καταπολεμάται από το ανοσοποιητικό σύστημα ή/και δεν εκδηλώνεται, παραμένοντας σε λανθάνουσα κατάσταση.

Η μετάδοση των κονδυλωμάτων γίνεται με τη σεξουαλική επαφή (κολπική, πρωκτική, στοματογεννητική), καθώς και με κάθε επαφή με το δέρμα, ή το στόμα. Η μετάδοση των κονδυλωμάτων είναι πιο εύκολη όταν υπάρχουν κλινικά ορατά κονδυλώματα, ενώ στις υποκλινικές περιπτώσεις η μετάδοση των κονδυλωμάτων είναι σημαντικά μικρότερη, αλλά όχι ανύπαρκτη. Η εμφάνιση των κονδυλωμάτων γίνεται είτε σε εσωτερικές είτε σε εξωτερικές περιοχές των γεννητικών οργάνων (εσωτερικά κονδυλώματα και εξωτερικά κονδυλώματα). Πολλές φορές, παρατηρείται και εκτεταμένη εξάπλωσή τους στις γύρω περιοχές. Ο ιός εισέρχεται στο δέρμα και τους βλεννογόνους, μέσω μικρών αμυχών στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, οι οποίες δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής.

Τα συμπτώματα των κονδυλωμάτων ποικίλλουν και δεν είναι ποτέ ίδια σε κάθε ασθενή. Σε αρκετές περιπτώσεις ο ιός δεν προκαλεί εμφάνιση κονδυλωμάτων και ανιχνεύεται μόνο με κλινικά και εργαστηριακά τεστ. Ακόμη, υπάρχουν περιπτώσεις που τα κονδυλώματα δεν είναι άμεσα ορατά, καθώς καλύπτονται από την τριχοφυΐα της περιοχής. Όταν εκδηλώνονται, τα κονδυλώματα εμφανίζονται ως προεξοχές του δέρματος και μπορεί να μοιάζουν με μικρά σπυράκια ή ελιές. Το χρώμα τους μπορεί να είναι λευκό ή ίδιο με του δέρματος και πολλές φορές ο εντοπισμός τους με γυμνό μάτι είναι εξαιρετικά δύσκολος, λόγω του μικρού τους μεγέθους.

Οι χαμηλού κινδύνου γoνότυποι του ιού HPV, εκείνοι δηλαδή που ευθύνονται για την εμφάνιση των κονδυλωμάτων, μπορούν να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σεξουαλικά ενεργό άτομο. Ο μόνος τρόπος, λοιπόν, μείωσης του κινδύνου προσβολής είναι η αποχή από τη σεξουαλική επαφή ή η επαφή μόνο με ένα σύντροφο που έρχεται σε επαφή μόνο με εσάς. Ακόμη και η χρήση προφυλακτικών δεν προσφέρει 100% προστασία από τη μετάδοση του ιού. Εάν κάποιο άτομο εμφανίσει κονδυλώματα, τότε συνιστάται αποχή από κάθε σεξουαλική δραστηριότητα, μέχρι αυτά να αφαιρεθούν πλήρως.

Επειδή η «αυστηρή μονογαμία» είναι πρακτικά ανεφάρμοστη, ο καλύτερος τρόπος πρόληψης είναι η χρήση προφυλακτικού σε κάθε σεξουαλική επαφή, η μη συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων, ο τακτικός προληπτικός έλεγχος από δερματολόγο και η εφαρμογή του εμβολίου HPV πριν την έναρξη της σεξουαλικής ζωής.

Η διάγνωση των κονδυλωμάτων είναι κλινική, καθώς η μορφή τους είναι χαρακτηριστική και θα πρέπει να πραγματοποιείται από έμπειρο γιατρό, ώστε να προτείνεται η κατάλληλη μέθοδος για τη θεραπεία της πάσχουσας περιοχής, ενώ βιοψία εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις που απαιτείται διαφορική διάγνωση κονδυλωμάτων από άλλες βλάβες που εμφανίζονται στην περιοχή και παρουσιάζουν την ίδια κλινική εικόνα, όπως είναι η σύφιλη, οι σπίλοι, τα θηλώματα, οι μυρμηγκιές, η μολυσματική τέρμινθος, οι δυσπλασίες και καρκίνοι των γεννητικών οργάνων.

Αν και σε κάποιες περιπτώσεις τα κονδυλώματα μπορεί να εξαφανιστούν από μόνα τους, συνιστάται η άμεση αντιμετώπισή τους με ειδικές θεραπείες. Ανάλογα με τον αριθμό και το μέγεθος των βλαβών, η αντιμετώπιση κονδυλωμάτων γίνεται με τις εξής μεθόδους:

  • Αντιμετώπιση με καταστροφικές μεθόδους
  • Αντιμετώπιση με τοπικές κρέμες, που όμως εμφανίζουν μειωμένη αποτελεσματικότητα και συχνές υποτροπές.
Περιτομή

Περιτομή

Περιτομή

Η περιτομή, αποτελεί μία χειρουργική πράξη που έχει σαν στόχο να αφαιρέσει την περίσσεια δέρματος που καλύπτει την ακροποσθία, με τελικό αποτέλεσμα η βάλανος να μένει ακάλυπτη. Η επέμβαση της περιτομής περιλαμβάνει ακόμη και την πλαστική του χαλινού, της ινώδους ταινίας που ενώνει τη βάλανο με το δέρμα του πέους, ώστε κατά τη στύση να μην έλκεται η βάλανος προς τα κάτω. Οι επεμβάσεις αυτές, εκτός από τις περιπτώσεις που ο ασθενείς επιθυμεί να τις πραγματοποιήσει για λόγους αισθητικής, κρίνονται και απαραίτητες σε περιπτώσεις όπου λόγω επανειλημμένων φλεγμονών (βαλανοποσθίτιδες) ή τραυματισμών (κυρίως κατά τη σεξουαλική επαφή), δημιουργείται ίνωση (ουλώδης ιστός) που οδηγεί σε αδυναμία αποκάλυψης της βαλάνου ή επιπλέον βράχυνση του χαλινού, με συνεπακόλουθη επώδυνη στύση ή δυσμορφία του πέους.
Αν και ως επεμβάσεις, δε χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερη τεχνική δυσκολία, η εμπειρία και η επιλογή της ενδεδειγμένης μεθόδου, είναι σε θέση να οδηγήσουν στο καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις όπου ακόμη και μετά από άρτιες τεχνικά περιτομές, δημιουργούνται ουλές και διχρωμίες στο δέρμα του πέους ή διαπιστώνεται πως έχει αφαιρεθεί υπερβολική ποσότητα δέρματος, με συνέπεια το δέρμα που βρίσκεται στη βάση του πέους να έλκεται προς τα πάνω και να εμφανίζεται τριχωτό και μικρότερο σε μήκος. Αντίστοιχα, στην περιοχή του χαλινού, η έντονη ουλοποίηση και η μη προσεκτική ανακατασκευή, μπορεί να οδηγήσουν σε ένα δύσμορφο αισθητικά αποτέλεσμα.

Η κοσμητική περιτομή είναι η τεχνική κατά την οποία γίνεται ακριβής υπολογισμός της περίσσειας δέρματος στο πέος, μετά από πρόκληση στύσης, με τελικό στόχο το άριστο αισθητικό αποτέλεσμα. Το δέρμα που αφαιρείται στην κοσμητική περιτομή, είναι η περίσσεια που βρίσκεται στη βάση του πέους, με σκοπό την πλήρη αποκάλυψη της βαλάνου κατά τη στύση και χωρίς αντιαισθητικά ζαρώματα. Με τον τρόπο αυτό, η χειρουργική τομή κρύβεται στη βάση και αποφεύγονται οι αντιαισθητικές διχρωμίες κάτω από τη βάλανο της κλασικής περιτομής.

Στο feMALE med Athens, διαθέτουμε πολύ μεγάλη εμπειρία στη διενέργεια περιτομών, τόσο για ιατρικούς όσο και για αισθητικούς λόγους. Στόχος μας σε κάθε περίπτωση είναι η επίτευξη του βέλτιστου λειτουργικού αποτελέσματος με το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.

Χαλινός

Χαλινός

Χαλινός

Ο χαλινός, ή πετσάκι του πέους, είναι ένα μικρό κομμάτι δέρματος το οποίο συνδέει τη βάλανο (το κεφάλι) με το δέρμα του πέους, στην κάτω επιφάνειά του.

Εσφαλμένα πολλοί άνδρες ακόμη και σήμερα θεωρούν ότι με την έναρξη της σεξουαλικής ζωής και στη συνέχειά της, ο χαλινός θα πρέπει φυσιολογικά να κοπεί κατά το σεξ, σηματοδοτώντας το πέρασμα στην ενήλικη σεξουαλική ζωή. Η πεποίθηση αυτή έχει προέλθει από καταστάσεις όπου ο χαλινός, όντας βραχύς (κοντός), τραυματίζεται κατά τη σεξουαλική δραστηριότητα ή κόβεται πλήρως. Στις περιπτώσεις βραχέως χαλινού, με το πέος σε στύση, ο χαλινός έλκει τη βάλανο προς το σώμα του πέους, δημιουργώντας δυσφορία, πόνο, δυσκολία στην τοποθέτηση του προφυλακτικού, ακόμη και πρόωρη εκσπερμάτιση ή και στυτική δυσλειτουργία. Παράλληλα, ο πόνος κατά την αποκάλυψη της βαλάνου, αποτρέπει τον άνδρα από την πράξη αυτή, οδηγώντας σε πλημμελή καθαριότητα του πέους και σε επακόλουθες δερματικές καταστάσεις και λοιμώξεις (βαλανοποσθίτιδες). Αντίστοιχες καταστάσεις παρατηρούνται και σε περιπτώσεις περιτομών, όπου δεν έχει δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην περιοχή του χαλινού ή έχει αναπτυχθεί ουλή, οδηγώντας σε καταστάσεις και συμπτώματα αντίστοιχα ενός κοντού χαλινού.

Ειδικά στο κομμάτι της πρόωρης εκσπερμάτισης, έχει βρεθεί ότι ένα μεγάλο ποσοστό ανδρών που πάσχουν, έχει κοντό χαλινό (>40%). Με τη γνώση που διαθέτουμε για τη σημασία του χαλινού στη στύση και την εκσπερμάτιση, έχει αποδειχθεί ότι η χειρουργική αποκατάσταση του χαλινού, είναι σε θέση να βοηθήσει σημαντικά τον άνδρα να απολαύσει τη σεξουαλική επαφή χωρίς προβλήματα. Βεβαίως και αυτό δεν αφορά σε όλους τους άνδρες. Είναι όμως απαραίτητο να συνυπολογιστεί σε κάθε άνδρα που αναφέρει αντίστοιχα προβλήματα στη σεξουαλική ζωή καθώς και συνοδές ενοχλήσεις ή μικροτραυματισμούς κατά την επαφή, ώστε να εκτιμηθεί η συμμετοχή του χαλινού στην αιτιολογία των σεξουαλικών προβλημάτων.

Η αποκατάσταση συνίσταται στο κόψιμο του χαλινού ώστε να απελευθερωθεί η βάλανος του πέους από το δέρμα. Το αποτέλεσμα είναι η εύκολη και ανεμπόδιστη αποκάλυψη της βαλάνου τόσο κατά τη στύση, όσο και κατά τη φάση χαλάρωσης του πέους. Η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί γρήγορα και άμεσα στο ιατρείο, υπό τοπική αναισθησία, ανώδυνα και χωρίς ή με ένα ή δύο ράμματα που φεύγουν μόνα τους σε λίγες ημέρες. Μετά την επέμβαση, ο άνδρας μπορεί να επιστρέψει άμεσα στις δραστηριότητές του, με απλές οδηγίες για την καθαριότητα και περιποίηση της περιοχής.

Κιρσοκήλη

Κιρσοκήλη

Κιρσοκήλη

Η κιρσοκήλη αποτελεί στην πραγματικότητα μία συγγενή διαταραχή. Κάτι δηλαδή με το οποίο ο άνδρας έχει γεννηθεί. Το νόσημα αυτό, το οποίο αφορά περίπου το 15% του γενικού πληθυσμού, αλλά το 50% των ανδρών που πάσχουν από υπογονιμότητα, αφορά στην δυσλειτουργία των φλεβών των όρχεων. Για την ακρίβεια στην κατάσταση αυτή οι βαλβίδες στο εσωτερικό των αγγείων υπολειτουργούν με αποτέλεσμα να διαταράσσεται το μικροπεριβάλλον του όρχι.

Συμπτώματα
Το νόσημα εμφανίζεται κυρίως στον αριστερό όρχι, σπανιότερα και στους δύο και ακόμα πιο σπάνια στον δεξιό όρχι. Στις δύο τελευταίες περιπτώσεις θα πρέπει να εξετάζεται και η πιθανότητα κάποιας διαταραχής στην πορεία των ορχικών αγγείων.

Η κιρσοκήλη είναι ύπουλη πάθηση γιατί δεν δίνει πάντα συμπτώματα. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι αίσθημα βάρους στους όρχεις και ήπιος πόνος. Τις περισσότερες φορές, ωστόσο, η κιρσοκήλη ανακαλύπτεται τυχαία, όταν ο άνδρας δυσκολεύεται να τεκνοποιήσει ή όταν αισθάνεται επίμονο ήπιο πόνο στους όρχεις και καταφεύγει για έλεγχο.

Ένα ποσοστό της τάξης του 50% των ανδρών με αυτήν την διαταραχή θα παρουσιάσει ήδη κατά την διάγνωση διαταραχές στην ποιότητα του σπερμοδιαγράμματος, στον αριθμό δηλαδή, την κινητικότητα και την μορφολογία των σπερματοζωαρίων. Νεότερες μελέτες πάντως αναφέρουν ότι μακροπρόθεσμα όλοι οι άνδρες με κιρσοκήλη θα παρουσιάσουν διαταραχές γονιμότητας, κάτι που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν στον γεγονός ότι και στην χώρα μας ο αριθμός των ανδρών που επιλέγουν την πατρότητα σε μεγαλύτερη ηλικία, αυξάνεται καθημερινά.

Διάγνωση
Ο μηχανισμός μέσω του οποίου γίνεται αυτό είναι η επίδραση της κιρσοκήλης στην παραγωγή τεστοστερόνης. Το 98% της τεστοστερόνης παράγεται στους όρχεις, στα κύτταρα Leydig. Η ελαττωμένη οξυγόνωση, η αύξηση της θερμοκρασίας, η ελαττωμένη αποβολή των προϊόντων του μεταβολισμού των ορχικών κυττάρων αποτελούν μερικές από τις αιτίες οι οποίες συμβάλλουν στην ελάττωση της παραγωγής τεστοστερόνης, που με την σειρά της οδηγεί μεταξύ άλλων και στις διαταραχές γονιμότητας ολιγο-ασθενο-τερατοσπερμία που παρουσιάζουν οι άνδρες με κιρσοκήλη.

Θεραπεία
Η θεραπευτική αντιμετώπιση της κιρσοκήλης είναι αποκλειστικά χειρουργική. Τον «χρυσό κανόνα» πλέον αποτελεί η μικροχειρουργική κιρσοκηλεκτομή, η εκτομή δηλαδή των φλεβών με χρήση μικροσκοπίου. Πρόκειται για ένα χειρουργείο ημέρας, ο ασθενής δηλαδή μπορεί να φύγει την ίδια ημέρα από το νοσοκομείο, κατά την διάρκεια του οποίου με την χρήση μικροσκοπίου απολινώνονται οι φλέβες του όρχι, έσω και έξω σπερματικές, ενώ ταυτόχρονα αποφεύγονται τραυματισμοί στις αρτηρίες και τα λεμφαγγεία του οργάνου, αποφεύγοντας με αυτόν τον τρόπο συνηθισμένες επιπλοκές π.χ. την υδροκήλη, την συλλογή υγρού δηλαδή, γύρω από τον όρχι.

Μετά τη θεραπεία
Ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στην κανονική του ζωή την επόμενη ημέρα, με περιορισμούς στην άρση βαρών και τις ερωτικές επαφές για δύο εβδομάδες. Τα ποσοστά επιτυχίας αγγίζουν το 95% των ανδρών, ενώ τα ποσοστά εγκυμοσύνης σύμφωνα και με αμερικανικές μελέτες πλησιάζουν το 69% στους 9 μήνες.

Η αντιμετώπιση της κιρσοκήλης ακόμα και πριν την δύσκολη περίοδο της γονιμοποίησης, μαζί με άλλες τεχνικές αντιμετώπισης της ανδρικής υπογονιμότητας μπορεί να δώσει έγκυρη, μόνιμη και αποτελεσματική λύση σε ένα πρόβλημα που αφορά το 50% των ζευγαριών με προβλήματα στην απόκτηση του δικού τους παιδιού.

Στο feMALE med Athens, πραγματοποιούμε όλες τις χειρουργικές επεμβάσεις για κιρσοκήλη με τη βοήθεια μικροσκοπίου. Αυτή η τεχνική επιτυγχάνει το καλύτερο αποτέλεσμα αλλά και ελαχιστοποιεί τις επιπλοκές των κλασικών επεμβάσεων (υδροκήλη, υποτροπή, αιμάτωμα). Παράλληλα, μας επιτρέπει τη σίγουρη προστασία των ευαίσθητων δομών του όρχι.

Καρκίνος προστάτη

Καρκίνος προστάτη

Καρκίνος προστάτη

Ο καρκίνος του προστάτη αποτελεί την πιο συχνή νεοπλασία στον άνδρα. Η διάγνωσή του βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην κλινική εξέταση και τη μέτρηση του PSA (ειδικό προστατικό αντιγόνο), το οποίο όμως δεν είναι ειδικό για τον καρκίνο, μια και αυξάνεται τόσο στην καλοήθη υπερπλασία του αδένα, όσο και στις φλεγμονές, ενώ η τιμή του σχετίζεται με το μέγεθος του αδένα και την ηλικία. Σε κάθε περίπτωση, η έγκαιρη διάγνωση αποτελεί και τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας, μια και ως κλινική οντότητα, ο καρκίνος του προστάτη είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό ασυμπτωματικός. Αντίστοιχα, το PSA δεν αρκεί για τη διάγνωση, μια και ουσιαστικά δεν έχει φυσιολογικές τιμές. Ο τακτικός ετήσιος έλεγχος στον άνδρα, σε συνεργασία με τον εξειδικευμένο ανδρολόγο κρίνεται απαραίτητος σε κάθε άνδρα, στο πλαίσιο του προσυμπτωματικού ελέγχου και τις πρόληψης.